top of page

Regenboog project #1

 

Een kindje verliezen, het aller ergste wat je als ouders kunt overkomen. Met mijn regenboog project heb ik ouders gevolgd die na het verlies van een kindje, weer een kindje mochten verwachten. Dat kindje wordt ook wel een 'regenboog-kindje' genoemd: de regenboog na de storm, het lichtpuntje na de donkere periode. 

Jorien en Michiel leerde ik kennen op het meest verschrikkelijke moment in hun leven. Ze hadden net hun dochtertje Florine* verloren. Hun kraamhulp had mijn nummer en belde mij of ik foto's kon maken. Ik ben direct in de auto gesprongen en maakte deze dierbare herinneringen voor ze. Florine* was zo mooi, zo af al met 24 weken. Kleine haartjes op haar hoofdje, nageltjes aan haar vingertjes, wenkbrauwen...en die prachtige handjes en voetjes. Maar het mocht niet zo zijn. 

Wat was ik onder de indruk van dit dappere gezin, ik sloot ze in mijn hart. En zij mij ook in die van hen bleek toen ik een mail ontving dat ze weer in verwachting waren. Ik was zo enorm blij voor ze, plande meteen een kennismakingsgesprek in en een week later stond ik voor de deur. Ik zat nog niet aan tafel of Jorien zei: 'Het zijn er twee!'. Wat?! Dat meen je niet! Ik zat te stuiteren op mijn stoel, wat geweldig dat na Florine* Thomas weer grote broer zou worden en nu van 2 baby's. Het was een leuk gesprek en bijna huppelend liep ik de deur weer uit. 

De weken tikten voorbij en alles bleef goed gaan met Jorien en de tweeling. Ondertussen kwam ik met het idee van het 'regenboog project' en Jorien en Michiel wilden daar wel aan meedoen. Zo gingen we tegen het einde van de zwangerschap samen het park ik en maakten we deze foto serie: